Zdjęcia

[Arwena]

[*]
Hey! ja bym bradzo chciała zobaczyć zdjęcia. Więc jeśli ktoś je ma lub znalazł jakiś do nich link to niech pisze tu albo na moje gg [346810]

[Xellos]

Zdjęcia będą na acp. Trzeba poczekać z parę dni, zanim je wrzucą.

[Arwena]

nie wszyscy dają na acp'a XD dlatego napisałam :33 wg znalazłam to
/link tymczasowo usunięty/ - K.1

[K.1]

Zastanawialiśmy się nad tym już na Magni, zastanawialiśmy się również długo po Twoim poście, Arwena. Osobiście uważamy (ja, Mary, wielu członków ekipy organizacyjnej oraz przedstawicieli prasy fandomowej), że wstrzymanie się przed publikacją zdjęć i materiałów wideo z Magnificonu VIII do czasu zakończeni żałoby narodowej byłoby oznaką etycznego zachowania i kultury polskich miłośników mangi i anime. Oczywiście do każdego z osobna należy decyzja o tym, co zrobić ze swoimi zdjęciami i filmikami, ale w zaistniałej sytuacji należałoby mieć na uwadze odczucia wielu Polaków, rodzin i przyjaciół ofiar tej katastrofy lotniczej. Należałoby też pamiętać o dobrym imieniu mangowców, o tym kredycie zaufania, który sobie wywalczyliśmy po latach oskarżeń o demoralizację, satanizm, agresję, pedofilię i zapędy samobójcze. Dbajmy o nasze dobre imię, zachowujmy się etycznie i nie zapominajmy o innych.

Właśnie z obydwu powyższych powodów, każdego równie ważnego, bo jeden dotyczy tych, których ta tragedia dotknęła, drugi powinien dać do myślenia tym nieczułym, którzy mają wszystko w głębokim poważaniu (albo, używając ich własnych słów, "mają na wszystko wy***ne"), postanowiliśmy wstrzymać się z publikacją materiałów z tego wydarzenia. Konwent był, nie został przerwany również dlatego, że nie było możliwości nagle odesłać wszystkich do domu. Ludzie przyjechali żeby się bawić i to też robili. Nic tego nie zmieni. Tak samo, jak nic nie przywróci do życia dziewięćdziesiąt sześć osób, które służyły Polsce. Każdy po swojemu, niezależnie od tego, czy to popieraliśmy, czy nie, ale starali się dbać o ten kraj i reprezentować go godnie. Powstrzymajmy się przed oceną, czy nie możemy spojrzeć na tych wszystkich ludzi, jak na... zwykłych ludzi? Ludzi, którzy odeszli. Jak zwykli ludzie.

My też zachowajmy się jak ludzie. Życie toczy się dalej, ale warto się zastanowić nad tym, że może urwać się w każdej chwili. Nie wiem, jak innych, ale mnie taka świadomość pcha ku temu, aby nie "mieć na wszystko wy***ne". W Rosji też jest dzisiaj dzień żałoby narodowej. Ludzi zasypali kwiatami i obstawili zniczami ambasadę Polski w Moskwie, setki ludzi od trzech dni znoszą kwiaty i zapalają znicze w pobliżu miejsca katastrofy. Tam nie zginęli ich rodacy. Tam zginęli ludzie, wśród których byli tacy, którzy nawet nie pałali sympatią do Rosji. Ale tam zginęli ludzie. A utrata bliskich zawsze kogoś boli. Uszanujmy to.

Te słowa kieruję do wszystkich mangowców, w imieniu swoim oraz wielu moich przyjaciół.
Twój post, Arwena, edytuję, ale robię to jeden raz. Jeśli uznasz, że nie ma nic złego w tym, by w ciągu tych kilku dni powspominać zabawę i pośmiać się, że nie ma potrzeby z tym czekać o kilka dni dłużej, to będzie Twoja decyzja, tak samo jak każdego innego, kto coś w internecie opublikuje, albo się z tym wstrzyma. Jak napisałem wyżej - każdy sam musi zadecydować. Ja wyraziłem swoją opinię i, korzystając z praw administratora tego forum, edytuję Twój post. Tylko na wypadek, gdybyś po przeczytaniu powyższych słów zmieniła zdanie. W przeciwnym razie, daj mi znać.

Piętnować nikogo nie zamierzam. It's your call, people.

Nie wiem, czy to jest dobry post, czy nie jest zbyt... tragiczny. Ale mniej więcej takie myśli udało mi się obrócić w słowa. W ciągu ostatnich trzech dni to samo wydarzenie sprawiło, że gotowały się mózgi wielu osób. Mieliśmy dość problemów z podejmowaniem decyzji dotyczących przebiegu konwentu. W tej kwestii też niech każdy sam pomyśli i zdecyduje, jakie zachowanie uzna za słuszne, uzasadnione, czy dozwolone.

[Abarai]

Nie chciałbym, zeby mój post został odebrany żle.
Nie uwazam , ze publikacja fotek czy wspomnien z konwentu jest nie na miejscu. Kazdy z tych , których choć troszkę wzruszyła ta tragedia ( i nie ma "wyje...ne") szanuje pamięć osób , które zgineły (nie tylko jako polityków, ale też jako zwyklych szarych ludzi) w swój sposób.
Dla mnie to nie jest tak, że jesli sie usmiechnę, jesli spojrze na fotki z konwentu (które własnie ogladam z własnego aparatu) , to łamię żałobę narodową . Jestem wstrząsnięty, jest mi cięzko i nie spodziewałem sie takiej reakcji po sobie. Mimo, że te osoby nie były mi bliskie, części nawet nie znałem jako polityków, to jednak mocno mnie to uderzyło.
Szanuję ten czas, w pracy też jakoś tak nic mi nie szło. Mam świetną atmosfere w pracy, mogę sobie pozartować i poszaleć ... Ale dziś było tak cięzko , jakby umarł ktoś z mojej rodziny. I to tak było samo. Nikt niczego nie nakazywał.
Ten smutek ciagle gdzieś jest za moimi plecami. Mimo uśmiechu nagle zdaję sobie sprawę , ze już sobie nie pozartuję z "kaczek" , ze już nigdy nie będe miał szansy posłuchać dobrego przemówienia, albo zobaczyć uśmiechniętej pani Marii. Że nigdy media nie będą miały szansy przeprosić za to, że nie pokazywały państwa Kaczyńskich na ładnych fotkach i w dobrym swietle , tylko zawsze w negatywnie. Nigdy nie będe miał szansy zmienić mojego zdania o Lechu Kaczyńskim.
Ale jednoczesnie to wydarzenie otworzyło mi oczy na wiele innych rzeczy.

Moi znajomi, którzy już nie zyją , nie chcieli by sie smucić z ich powodu , po ich śmierci. Nie chodzi o to, żeby szaleć, wariować... Tylko o to , żeby -tak jak udało się orgom na konwencie- postarac się o wyciszenie i umieć zachować umiar . To , ze powspominamy miłe chwile ,to nie znaczy , że odrzucamy żałobę. Oczywiscie nie chodzi mi o to, zeby od razu zasypać youtube filmikami. Ale czasem relacje na gorąco zawierają duzo prawdziwych emocji.

Nie zabraniajmy ludziom sie śmiać czy uśmiechać tylko dlatego , ze jest żałoba. Wielu z nich szanuje żałobę , pamięta i boli ich ta tragedia , ale starają się ją odepchnąć , nie dopuscić do siebie, bo być może po prostu jest im za ciezko. Inni uśmiechają się nerwowo, a najchętniej by wybuchneli płaczem.
Kazdy z tych ludzi, którzy nie mają "wyje...ne" przezywa na swój sposób taką tragedię. Jesli zaczniemy to roztrząsac we własnej głowie, obawiam sie że oszalejemy.

O wiele bardziej martwią mnie pseudo-dyskusje jak ta, którą widziałem na Acp. Dla mnie coś takiego - takie rzucanie mięchem w kierunku orgów, taka hipokryzja - jest wiekszym brakiem szacunku niż oglądanie /dodawanie fotek czy relacji.

Organizatorów podziwiam za zimną krew. Na pewno, tak jak mówią niektórzy mozna było skasować np. ladies room , bo tam były piski . Ale ludzie popiszczą , odreagują - a potem znów poczują się jakby ktoś ich walnął młotkiem w głowę.

Wiem, ze może trochę ten mój post brzmi, jakbym nie szanował żałoby narodowej. Szanuję i boli mnie strata ludzi, których znałem tylko z gazet. Nie można jednak trwać w smutku 24h , trzeba znaleść czas na uśmiech i na łzy. Tylko wszystko z umiarem. Nie jestem za tym, żeby publikować od razu wszystko na acp, udając jakby nie było żadnej tragedii. Wszystko można zrobić zachowując szacunek.


A tak dorzucając, zamierzam uszanowac decyzję orgów i fotki na deviancie pojawią sie pózniej(relacja moze wczesniej) . Fotki mamy na prywatnym albumie na picassie.
Moze to całkowicie przekresla to co napisałem powyzej, ale nie szkodzi. Jest racja w tym , ze ktoś moze zobaczyć fotki i uznac , ze "jako mangacy samym konwentem złamaliśmy żałobę , a teraz jeszcze dodajemy fotki !" . Tego bym nie chciał.

[K.1]

Wiesz, też nie zamierzamy nikogo do niczego zmuszać. Na youtube.com już jest pełno nagrań, a na nich widać... zabawę. Tylko zabawę. Gdy po cosplayu zaproponowałem uczcić pamięć wszystkich, którzy zginęli w sobotniej katastrofie, nie spodziewałem się aż takiej reakcji: ludzie sami powstali i ogromna, tłumna sala pogrążyła się w ciszy. Skądś dobiegały śmiechy i piski, ale nie wszyscy wiedzieli o tym, co właśnie działo się na Mainie. Znacznie bardziej uraziło mnie zachwianiu kilku osób w niedzielę, gdy o ogólnopolskiej minucie ciszy poinformowano przez szkolne radio, a jakaś grupka, mimo uwag innych, śmiała się i piszczała. Było mi wstyd. Było mi wstyd, że ktoś z mangowców nie może zamknąć się na nieszczęsne kilkadziesiąt sekund, że takie osoby mogą "decydować" o postrzeganiu mangowców - bo przecież w podobny sposób mogłyby zachowywać się poza conplace'em.

Inna rzecz - poruszyło nas, organizatorów i reporterów, wieloletnich działaczy fandomu, to, jak się zachowaliście zarówno po cosplayu, jak i w niedzielę. Dziękujemy wam za waszą kulturę osobistą i zrozumienie dla sytuacji. Trochę szkoda, że chyba nie ma żadnych zdjęć z tych chwil, bo właśnie takie zdjęcia jako pierwsze powinny ujrzeć światło dzienne. Po to, żeby pokazać wszystkim, również nieświadomym konwentowiczom, że zachowaliśmy się w sobotę godnie i etycznie oraz po to, by każdy z osób na Mainie zobaczył, jak naprawdę wyglądała ta masa ludzi złączona w prostym geście współczucia. To, co widziałem ja, stojąc na scenie - było poruszające do głębi.

Wiem, że życie toczy się dalej, a decyzję o dzieleniu się zdjęciami z zabawy, która odbywała się w atmosferze takiej presji (zapewniam was, nie macie pojęcia przez co przechodzili organizatorzy w trakcie wielogodzinnych i powracających dyskusji o tym, co robić z konwentem i atrakcjami) każdy musi podjąć sam. Z drugiej strony, wyobraźcie sobie nieucichającą falę dyskusji pod każdą z galerii, fale coraz to nowych wątków w dyskusji ogólnej po każdym przypomnianym przez nowe zdjęcie zdarzeniu. Często fandom jest tak rozwrzeszczany, że aż się prosi o chwilę wyciszenia, drobny hamulec, by ludzie ochłonęli nieco, nie jechali po sobie i nie śmiali się jeden z drugiego choć przez parę dni.

[pcela]

Jako, że żałoba została zakończona zamieszczam zdjęcia z Magnificon VIII.
http://cid-01dfb7075b8d78d8.skydrive.li ... con%20VIII

A tu jako pokaz slajdów:
http://cid-01dfb7075b8d78d8.skydrive.li ... con%20VIII